,
1 minuta czytania
Jak wiadomo, każdy kraj ma własny zestaw przepisów dotyczących etykietowania produktów spożywczych. Etykietowanie żywności jest wymogiem prawnym i dostarcza szeroki zakres informacji, aby pomóc konsumentom w podejmowaniu świadomych wyborów żywieniowych. Chroni zdrowie publiczne i bezpieczeństwo poprzez wyświetlanie składników, dat przydatności do spożycia, alergenów, oświadczeń doradczych/ostrzegawczych, instrukcji przechowywania i przygotowania itp.
W Australii i Nowej Zelandii Food Standards Australia New Zealand (FSANZ) ustala standardy dotyczące etykietowania produktów spożywczych. Zgodnie z FSANZ, oto niektóre z obowiązkowych i dobrowolnych wymogów dotyczących etykietowania:
- Etykietowanie alergenów: Wszystkie składniki, komponenty dodatków do żywności i środki pomocnicze w przetwórstwie muszą być wymienione na etykiecie, wraz z oświadczeniami 'może zawierać' dla powszechnie alergizujących produktów spożywczych, takich jak orzechy drzewne, nazwy ryb, produkty zawierające gluten, siarczyny, mleczko pszczele, wino dojrzewające/butelkowane itp.
- Kraj pochodzenia: Jest obowiązkowy w Australii, natomiast dobrowolny w Nowej Zelandii.
- Etykietowanie żywności genetycznie modyfikowanej (GM): Żywność GM i składniki zawierające nowe DNA/nowe białko muszą być oznakowane oświadczeniem „genetycznie zmodyfikowane”.
- Oświadczenia żywieniowe i zdrowotne: Są to dobrowolne oświadczenia składane przez przedsiębiorstwa spożywcze na etykietach i w reklamach żywności.
- Lista składników: Składniki muszą być wymienione w kolejności malejącej według wagi, co oznacza, że pierwszy wymieniony składnik stanowi największą ilość, a ostatni najmniejszą.
- Etykietowanie cukru: Kodeks zawiera wymogi dotyczące etykiet żywności, aby podawały całkowitą ilość cukrów w Panelu Informacji Żywieniowych (NIP). Całkowita ilość cukrów obejmuje cukier naturalnie występujący w żywności oraz cukier dodany do żywności jako składnik.
- Terminy przydatności do spożycia i minimalnej trwałości: Dostawca żywności jest odpowiedzialny za umieszczenie na produkcie daty przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, aby poinformować konsumentów, jak długo żywność może być przechowywana, zanim zacznie się psuć lub stanie się niebezpieczna do spożycia.
- System Oceny Gwiazdkowej Zdrowia (HSR): HSR to dobrowolny system etykietowania umieszczany z przodu opakowania, służący do oceny ogólnego profilu żywieniowego pakowanej żywności i przypisujący ocenę od ½ do 5 gwiazdek.
Producenci chcący wprowadzić swoje produkty spożywcze na rynek w Australii i Nowej Zelandii muszą przestrzegać standardów FSANZ. Nieprzestrzeganie przepisów może prowadzić do wycofań produktów lub konsekwencji prawnych, ponieważ wpływa na bezpieczeństwo konsumentów. Skontaktuj się z ekspertami ds. regulacji Freyr już dziś, aby bezproblemowo wejść na rynek w Australii i Nowej Zelandii! Bądź na bieżąco. Zachowaj zgodność.
