,Malezyjskie Ministerstwo Zdrowia opublikowało dokument wytycznych mający na celu standaryzację terminologii używanej dla funkcjonalnych klas dodatków do żywności zarówno w języku malajskim, jak i angielskim, szczególnie w celach etykietowania żywności. Wytyczne mają służyć jako punkt odniesienia dla producentów żywności i zainteresowanych stron z branży, aby zapewnić spójne tłumaczenie i użycie terminów klas funkcjonalnych podczas deklarowania dodatków do żywności na etykietach produktów.
Dokument wyjaśnia, że zgodnie z Rozporządzeniem o Żywności z 1985 roku (Malezja), dodatki do żywności dozwolone do stosowania w Malezji obejmują te wyraźnie wymienione w przepisach krajowych, a także dodatki uznane zgodnie z międzynarodowymi normami ustanowionymi przez Komisję Kodeksu Żywnościowego, w tym normy towarowe Codex i Ogólną Normę dla Dodatków do Żywności (GSFA). Wytyczne przypominają, że dodatki do żywności mogą być używane wyłącznie w wyznaczonych kategoriach żywności i w ramach maksymalnych dopuszczalnych poziomów określonych w obowiązujących normach. W przypadku rozbieżności między maksymalnymi poziomami ustalonymi w Rozporządzeniu o Żywności z 1985 roku a tymi określonymi w normach Codex, zastosowanie będzie miał mniej rygorystyczny limit.
Wymagania dotyczące etykietowania dodatków do żywności
Wytyczne przypominają również o przepisach dotyczących etykietowania określonych w Rozporządzeniu 11(1)(g) Rozporządzenia o Żywności z 1985 roku, które wymaga, aby obecność dodatku do żywności była wyraźnie deklarowana na etykiecie produktu. Gdy dodatek do żywności jest dodawany do produktu spożywczego, etykieta musi wskazywać klasę funkcjonalną dodatku wraz z numerem INS lub nazwą dodatku.
W przypadku dodatków posiadających numer Międzynarodowego Systemu Numeracji (INS), etykiety mogą deklarować dodatek, używając albo klasy funkcjonalnej, po której następuje numer INS, albo klasy funkcjonalnej, po której następuje nazwa dodatku. Na przykład, etykiety mogą zawierać informację “konserwant (INS 211)” lub “konserwant (benzoesan sodu)”. Jeśli dodatek nie posiada numeru INS, deklaracja musi zawierać klasę funkcjonalną i nazwę dodatku, taką jak “wzmacniacz smaku (ekstrakt drożdżowy)”.
W przypadkach, gdy dodatek jest klasyfikowany jako substancja aromatyzująca, rozporządzenie wymaga jedynie deklaracji klasy funkcjonalnej, takiej jak “aromat.”
Funkcjonalne klasy dodatków do żywności
Wytyczne wyjaśniają dalej, że klasa funkcjonalna dodatku do żywności odnosi się do kategorii, w której dodatek jest grupowany zgodnie z jego funkcją technologiczną w żywności, co oznacza rolę lub efekt, jaki zapewnia po włączeniu do produktu. Malezja przyjmuje klasyfikacje klas funkcjonalnych oparte na tych ustanowionych w Rozporządzeniu o Żywności z 1985 roku oraz międzynarodowych normach Codex.
Aby ułatwić spójne praktyki etykietowania i tłumaczenia, wytyczne zawierają ustandaryzowaną listę 30 funkcjonalnych klas dodatków do żywności zarówno w języku angielskim, jak i malajskim. Obejmują one szeroko stosowane funkcje dodatków, takie jak regulatory kwasowości, substancje przeciwzbrylające, przeciwutleniacze, emulgatory, wzmacniacze smaku, konserwanty, stabilizatory, substancje słodzące i zagęszczające, a także inne funkcje technologiczne, takie jak gazy opakowaniowe, propelenty, środki glazurujące i skrobie modyfikowane.
Dzięki zapewnieniu ujednoliconej terminologii dla tych klas funkcjonalnych, Ministerstwo dąży do zapewnienia większej przejrzystości i jednolitości w etykietowaniu żywności, szczególnie w przypadku dwujęzycznych deklaracji wymaganych na rynku malezyjskim. Oczekuje się, że wytyczne pomogą producentom żywności, importerom i organom regulacyjnym w dostosowaniu etykiet produktów do wymogów regulacyjnych, przy jednoczesnym zmniejszeniu niespójności w tłumaczeniu lub terminologii.
Ogólnie rzecz biorąc, dokument wspiera szerszy cel regulacyjny Malezji, jakim jest zwiększenie przejrzystości w etykietowaniu żywności i poprawa zrozumienia dodatków do żywności przez konsumentów, przy jednoczesnym zachowaniu zgodności z międzynarodowymi normami żywnościowymi. W przypadku dalszych pytań dotyczących wytycznych, zainteresowane strony mogą skontaktować się z Programem Bezpieczeństwa i Jakości Żywności Ministerstwa Zdrowia Malezji.
Wiadomości konsumenckie – region