1 minuta czytania
Metale ciężkie są wszechobecne w otaczającym nas środowisku. Substancje zawierające metale ciężkie, takie jak tiomersal (rtęć) i octan ołowiu, były w przeszłości stosowane jako składniki kosmetyków. Wykorzystywano je również jako katalizatory reakcji podczas syntezy chemicznej oraz do produkcji urządzeń przemysłowych, pojemników i zamknięć.
Metale ciężkie mogą występować jako zanieczyszczenia (zwane potocznie zanieczyszczeniami pierwiastkowymi) w surowcach kosmetycznych i/lub gotowych produktach kosmetycznych. Health Canada przyznaje, że zanieczyszczenia metalami ciężkimi w produktach kosmetycznych są nieuniknione ze względu na powszechne występowanie tych pierwiastków, jednak należy je usuwać wszędzie tam, gdzie jest to technicznie możliwe.
Niektóre pierwiastki, takie jak żelazo, cynk, kobalt itp., są niezbędne dla organizmu ludzkiego w śladowych ilościach. Niektóre z nich są stosunkowo nietoksyczne, np. srebro, ind itp. Z kolei niektóre metale ciężkie nie są niezbędne dla organizmu i stanowią zagrożenie dla zdrowia niezależnie od drogi narażenia. Stanowią one również zagrożenie dla środowiska ze względu na swój potencjał bioakumulacji. Spośród zanieczyszczeń metalami ciężkimi wyjątkowo toksyczne są: ołów, kadm, rtęć, arsen, antymon, kadm i nikiel (substancje rakotwórcze, działające szkodliwie na rozrodczość i rozwój oraz/lub substancje uczulające).
W związku z tym, w trosce o bezpieczeństwo konsumentów, należy kontrolować stężenia tych metali ciężkich. Różne organy regulacyjne nadzorują zawartość tych toksycznych metali w kosmetykach. Poniższa tabela przedstawia dopuszczalne stężenia metali ciężkich w gotowych produktach kosmetycznych na głównych rynkach światowych.
Tabela: Dopuszczalne poziomy zawartości metali ciężkich w kosmetykach na głównych rynkach światowych
| Metale ciężkie | Niemiecki (UE) | GCC | ASEAN | Tajlandia | Chiny | Indie (BIS)* | Kanada | Korea | Tajwan | US FDA |
| Ołów | 2 ppm | 10 ppm | 20 ppm | 20 ppm | 10 ppm | 20 ppm | 10 ppm | 20 ppm | 10 ppm | 20 ppm (barwniki) 10 ppm (produkty do pielęgnacji ust) |
| Kadm | 0.1 ppm | 3 ppm | 5 ppm | 3 ppm | 5 ppm | - | 3 ppm | 5 ppm | 5 ppm | - |
| Rtęć | 0.1 ppm | 1 ppm | 1 ppm | 1 ppm | 1 ppm | - | 1 ppm | 1 ppm | 1 ppm | 1 ppm (barwniki) |
| Arsen | 0.5 ppm | 3 ppm | 5 ppm | 5 ppm | 2 ppm | 2 ppm | 3 ppm | 10 ppm | 3 ppm | 3 ppm (barwniki) |
| Antymon | 0.5 ppm | 5 ppm | - | - | - | - | 5 ppm | 10 ppm | - | - |
| Nikiel | 10 ppm | - | - | - | - | - | - | 10 ppm | - | - |
| *Dopuszczalne wartości barwników kosmetycznych; GCC – Rada Współpracy Państw Zatoki Perskiej; ASEAN – Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej; BIS – Indyjski Urząd Normalizacyjny | ||||||||||
Obecnie limity zawartości metali ciężkich w kosmetykach są w dużej mierze ustalane na podstawie poziomów, których można technicznie uniknąć. Jako przykład można przytoczyć limity określone przez niemiecki Federalny Urząd ds. Ochrony Konsumentów i Bezpieczeństwa Żywności (BVL) oraz Health Canada.
Krótko mówiąc, producenci kosmetyków muszą przestrzegać limitów dotyczących zawartości metali ciężkich, aby rozszerzyć swoją działalność na rynki światowe. Aby uzyskać wsparcie w zakresie regulacji dotyczących kosmetyków oraz bezproblemowy dostęp do rynków światowych, skontaktuj się z firmą Freyr pod adresem reach .
