510(k) a De Novo: główne różnice w procedurach FDA wyroby medyczne przez FDA

510(k) a De Novo: główne różnice w procedurach FDA wyroby medyczne przez FDA

Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) oferuje dwie (2) główne ścieżki regulacyjne dotyczące wprowadzania do obrotu wyroby medyczne nieobjętych procedurą PMA (zatwierdzenia przed wprowadzeniem do obrotu): zgłoszenie przed wprowadzeniem do obrotu 510(k) oraz wniosek o klasyfikację De Novo. Ścieżki te są dostosowane do różnych rodzajów wyrobów, a wybór właściwej z nich ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia płynnego wejścia na rynek, zgodności z przepisami oraz długoterminowego sukcesu biznesowego.

Przegląd procedur 510(k) i De Novo

Zgłoszenie przed wprowadzeniem do obrotu zgodnie z procedurą 510(k)

Procedura 510(k) ma zastosowanie w przypadku, gdy wyrób jest zasadniczo równoważny z wyrobem referencyjnym dopuszczonym do obrotu. Aby wykazać zasadniczą równoważność, wyrób musi:

• To samo przeznaczenie oraz
• Albo te same parametry techniczne, albo
• Różne cechy techniczne, które nie budzą nowych wątpliwości dotyczących bezpieczeństwa lub skuteczności.

W wyniku FDA , jeśli zostanie stwierdzona zasadnicza równoważność, FDA pismo potwierdzające zasadniczą równoważność (SE), które stanowi formalne FDA . Urządzenie może wówczas być wprowadzane do obrotu w Stanach Zjednoczonych.

Typowy czas trwania FDA : około 90 dni kalendarzowych

Klasyfikacja de novo

Procedura De Novo jest przeznaczona dla nowych wyrobów, które nie mają wyrobu referencyjnego i charakteryzują się niskim lub umiarkowanym ryzykiem. Wyroby te nie kwalifikują się do uzyskania zezwolenia 510(k), ale nie wymagają również zatwierdzenia przed wprowadzeniem do obrotu (PMA).

Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku FDA decyzję o zatwierdzeniu De Novo, która stanowi formalne FDA na wprowadzenie wyrobu do obrotu. Decyzja ta:

• Ustanawia nowe przepisy klasyfikacyjne (np. 21 CFR §xxx.xxxx) w ramach klasy I lub klasy II
• Przypisuje nowy kod FDA właściwy dla danego typu urządzenia
• Określa obowiązujące środki kontroli ogólne i/lub szczególne
• Tworzy nowe ramy prawne, które mogą stanowić podstawę dla przyszłych wniosków 510(k)

To działanie regulacyjne stanowi precedens dla kolejnych urządzeń tego samego typu i zapewnia spójny nadzór nad przyszłymi produktami w tej nowej kategorii.

Rodzaje urządzeń i możliwości zastosowania w poszczególnych ścieżkach terapeutycznych

Uwaga dotycząca obniżenia klasy wyrobów klasy III:
Niektóre wyroby klasy III mogą zostać formalnie przeklasyfikowane przez FDA do klasy II FDA decyzji o przeklasyfikowaniu wydanej zgodnie z sekcją 513(e) lub 513(f)(3) albo w drodze przyznania statusu De Novo zgodnie z sekcją 513(f)(2) w następstwie stwierdzenia braku istotnej równoważności (NSE). Takie reklasyfikacje wymagają formalnego FDA i nie mogą być dokonywane przez producenta bez FDA .

Koszt, harmonogram i stopień złożoności procesu składania wniosków

Wymogi dotyczące dowodów

Rodzaj i zakres dokumentacji wymaganej przez FDA znacznie w przypadku procedur 510(k) i De Novo w zależności od tego, czy istnieje urządzenie referencyjne, czy też nie.

• Zgłoszenia 510(k)
   Głównym celem wniosku 510(k) jest wykazanie istotnej równoważności z wyrobem referencyjnym dopuszczonym do obrotu.
  • Badania laboratoryjne: Zazwyczaj wymagane są dowody potwierdzające takie kwestie, jak walidacja oprogramowania, biokompatybilność, bezpieczeństwo elektryczne, kompatybilność elektromagnetyczna (EMC), walidacja sterylizacji oraz integralność opakowania.
  • Dane kliniczne: Nie są rutynowo wymagane. Jednakże dowody kliniczne mogą okazać się konieczne, jeśli różnice w technologii lub przeznaczeniu produktu rodzą nowe wątpliwości dotyczące bezpieczeństwa lub skuteczności, których nie da się rozstrzygnąć wyłącznie na podstawie badań laboratoryjnych.
• Wnioski o ponowne rozpatrzenie
   W przypadku wniosków typu De Novo urządzenie uznaje się za powieść, bez prawidłowego predykatu. W związku z tym sponsor musi przedstawić wiarygodne dowody naukowe w celu zapewnienia wystarczającej pewności co do bezpieczeństwa i skuteczności.
  • Dane laboratoryjne i kliniczne: W zależności od profilu ryzyka urządzenia, jego złożoności technologicznej oraz przeznaczenia mogą być wymagane zarówno dane laboratoryjne, jak i kliniczne. Obejmują one badania kliniczne z udziałem ludzi, testy użyteczności oraz, w stosownych przypadkach, dane z praktyki klinicznej.
  • Analiza korzyści i ryzyka: W ramach usystematyzowanej oceny należy wykazać, że korzyści wynikające ze stosowania wyrobu przeważają nad ryzykiem oraz że środki kontroli ogólne i/lub szczególne są wystarczające do ograniczenia tego ryzyka.
  • Kontakt przed złożeniem wniosku: Zdecydowanie zaleca się nawiązanie wczesnego kontaktu z FDA programu Q-Submission (Q-Sub) w celu uzgodnienia oczekiwań dotyczących dowodów, wymagań dotyczących badań oraz ogólnej strategii złożenia wniosku.

Wybór strategicznej ścieżki rozwoju

Wybór między ścieżką 510(k) a ścieżką De Novo to decyzja strategiczna, która zależy zarówno od uwarunkowań regulacyjnych, jak i potencjału rynkowego produktu. Przy wyborze ścieżki należy wziąć pod uwagę następujące kwestie:

1. Dostępność urządzenia referencyjnego

   Pierwszą i najważniejszą kwestią przy ustalaniu odpowiedniej ścieżki FDA jest to, czy istnieje legalnie wprowadzony do obrotu wyrob, który ma to samo przeznaczenie i podobne cechy techniczne.

   • Jeśli tak → Procedura 510(k) jest zazwyczaj preferowaną opcją. Jest ona zazwyczaj szybsza, mniej skomplikowana i bardziej opłacalna, ponieważ opiera się na wykazaniu istotnej równoważności z urządzeniem referencyjnym.
   • Jeśli nie → Urządzenie uznaje się za nowatorskie i należy zastosować procedurę De Novo, pod warunkiem że urządzenie to wiąże się z niskim lub umiarkowanym ryzykiem i nie kwalifikuje się do procedury zatwierdzenia przed wprowadzeniem do obrotu (PMA). Procedura ta pozwala FDA ustanowienie nowej klasyfikacji regulacyjnej dla takich urządzeń.

2. Opcje ścieżki de novo

    A. Post-NSE De Novo (sekcja 513(f)(2))

   Ta ścieżka ma zastosowanie w przypadku odrzucenia wniosku 510(k), w którym FDA , że wyrób nie jest zasadniczo równoważny (NSE) z żadnym legalnie wprowadzonym do obrotu wyrobem referencyjnym.

   • Sponsorzy składają najpierw wniosek 510(k), próbując wykazać zasadniczą równoważność.
   • W przypadku FDA przez FDA pisma NSE wnioskodawca może złożyć wniosek o klasyfikację De Novo, powołując się na tę decyzję NSE zgodnie z sekcją 513(f)(2).

   W przypadku przyznania zezwolenia De Novo FDA pismo potwierdzające przyznanie zezwolenia De Novo, formalnie zezwalające na wprowadzenie wyrobu do obrotu oraz ustanawiające nowe przepisy klasyfikacyjne i kod produktu.

   B. Bezpośrednio od podstaw

   Jeżeli wnioskodawca od samego początku stwierdzi, że nie istnieje żaden odpowiedni produkt referencyjny, może pominąć procedurę 510(k) i złożyć wniosek o bezpośrednią ocenę de novo.

   • Takie proaktywne podejście stosuje się często w celu uniknięcia nakładu czasu i kosztów związanych z przewidywanym stwierdzeniem braku istotności.
   • Wnioskodawca musi przedstawić wystarczające i wiarygodne dowody naukowe uzasadniające zaklasyfikowanie wyrobu do klasy I lub II.

   Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku FDA oficjalne pismo zatwierdzające De Novo, które formalnie zezwala na wprowadzenie wyrobu do obrotu, ustanawia nowe przepisy klasyfikacyjne zgodnie z 21 CFR, nadaje unikalny kod produktu oraz może określać specjalne środki kontroli mające zastosowanie do danego typu wyrobu.

Koszty regulacyjne a wartość strategiczna

Chociaż procedura 510(k) jest szybsza i tańsza, ścieżka De Novo może zapewnić długoterminową wartość strategiczną– zwłaszcza w przypadku przełomowych technologii lub rozwiązań opartych na sztucznej inteligencji – poprzez ustalenie nowej klasyfikacji produktu i wyznaczenie precedensu regulacyjnego dla przyszłych konkurentów. Pomyślne przejście procedury De Novo pozwala określić podstawy regulacyjne (specjalne środki kontroli, klasyfikacja) dla przyszłych wyrobów medycznych, wyznaczając tym samym standardy dla konkurencji.

Obowiązki po wprowadzeniu do obrotu i w zakresie zgodności z przepisami

Uzyskanie FDA w ramach procedury 510(k) lub autoryzacji w ramach procedury De Novo stanowi kluczowy etap – jednak obowiązki regulacyjne trwają jeszcze długo po wprowadzeniu produktu na rynek. Obie procedury wymagają rygorystycznego przestrzegania przepisów po wprowadzeniu produktu na rynek, aby zapewnić jego stałe bezpieczeństwo, skuteczność i jakość.

1. Rozporządzenie w sprawie systemu jakości (QSR)

   Wszyscy producenci muszą przestrzegać przepisów 21 CFR część 820, regulujących wymagania dotyczące systemu jakości. Do najważniejszych obowiązków należą:

   • Kontrola projektu i dokumentacja historii projektu (DHF)
   • Działania korygujące i zapobiegawcze (CAPA)
   • Walidacja procesów i zarządzanie zmianami
   • Kontrole produkcji i procesów
   • Przegląd kierowniczy i audyty wewnętrzne

   FDA w dowolnym momencie przeprowadzić kontrolę w zakładach w celu sprawdzenia, czy przestrzegane są zasady QSR.

2. Zgłaszanie wyrobów medycznych (MDR) i monitorowanie zdarzeń niepożądanych

   Producenci muszą wdrożyć procedury służące do monitorowania i zgłaszania zdarzeń niepożądanych związanych z wyrobami zgodnie z przepisami 21 CFR część 803. Obejmuje to:

   • Obowiązek zgłaszania poważnych urazów, zgonów lub awarii urządzeń
   • Prowadzenie dokumentacji MDR na potrzeby FDA
   • Terminowe składanie sprawozdań w wyznaczonym terminie

3. Zgodność z wymogami dotyczącymi unikalnej identyfikacji wyrobów (UDI) i etykietowania

   Urządzenia dopuszczone do obrotu lub zatwierdzone w ramach którejkolwiek z tych ścieżek muszą spełniać wymogi dotyczące oznakowania UDI oraz zgłoszenia do bazy GUDID. Prawidłowe oznakowanie zapewnia identyfikowalność i umożliwia śledzenie zdarzeń niepożądanych.

4. Środki specjalne (dla wyrobów wprowadzanych na rynek po raz pierwszy)

   Urządzenia dopuszczone do obrotu w ramach procedury De Novo mogą podlegać specjalnym środkom kontroli, oprócz środków kontroli ogólnych. Mogą one obejmować:

   • Badania kliniczne prowadzone po wprowadzeniu produktu do obrotu
   • Dane z testów wydajnościowych do wykorzystania w przyszłych zgłoszeniach
   • Szczególne elementy oznakowania
   • Dodatkowe wymagania dotyczące systemu jakości

   Specjalne środki kontroli zostały określone w ramach klasyfikacji De Novo i mają moc prawną.

5. Modyfikacje urządzeń i zarządzanie zmianami
   • W przypadku wyrobów, które uzyskały zgodność w ramach procedury 510(k), wszelkie istotne zmiany w konstrukcji lub oznakowaniu muszą zostać poddane ocenie w celu ustalenia, czy konieczne jest złożenie nowego wniosku 510(k).
   • W przypadku wyrobów De Novo modyfikacje nadal muszą być oceniane zgodnie z QSR, a przyszłe wnioski mogą odwoływać się do pierwotnej decyzji De Novo lub wymagać złożenia nowych wniosków 510(k).

6. Ryzyko związane z egzekwowaniem przepisów

   Nieprzestrzeganie obowiązków po wprowadzeniu produktu do obrotu może skutkować:

   • Uwagi zawarte w FDA 483
   • Pisma ostrzegawcze
   • Wycofanie z obrotu lub usunięcie z rynku

Podsumowanie: Wybór właściwej drogi

Wybór odpowiedniej ścieżki FDA to kluczowa decyzja, która ma wpływ zarówno na zgodność z przepisami, jak i na sukces rynkowy. Przed podjęciem dalszych działań producenci muszą ocenić stopień nowatorskości wyrobu, oczekiwania organów regulacyjnych oraz cele biznesowe.

• Procedura 510(k) doskonale nadaje się do wyrobów, które stanowią modyfikacje lub odpowiedniki istniejących produktów, w przypadku których można wykazać zasadniczą równoważność.
• Procedura De Novo ma zasadnicze znaczenie dla innowacyjnych technologii, które nie mają ważnego produktu referencyjnego, ale wiążą się jedynie z niskim lub umiarkowanym ryzykiem, co pozwala uniknąć konieczności przechodzenia przez bardziej rygorystyczną procedurę PMA.

Wybór właściwej ścieżki od samego początku gwarantuje zgodność z przepisami, przyspiesza wejście na rynek i sprzyja długoterminowemu sukcesowi produktu.

Potrzebujesz pomocy? Niezależnie od tego, czy planujesz złożyć wniosek 510(k), czy De Novo, nasi eksperci ds. regulacji pomogą Ci przejść przez proces spełnienia FDA w sposób przejrzysty i pewny. Skontaktuj się z nami, aby opracować strategię złożenia wniosku.