Ścieżki zatwierdzania przez US FDA dla wyrobów do diagnostyki in vitro (IVD)

Wyroby do diagnostyki in vitro (IVD) to odczynniki, przyrządy lub systemy przeznaczone do wykrywania chorób lub innych stanów oraz monitorowania ogólnego stanu zdrowia człowieka w celu wspierania leczenia, terapii lub zapobiegania chorobom.

Klasyfikacja wyrobu IVD określa odpowiednią procedurę dopuszczenia do obrotu. FDA klasyfikuje wyroby IVD do klasy I, II lub III w zależności od stopnia wiążącego się z nimi ryzyka.

Klasyfikację można ustalić, przeszukując bazę danych FDA za pomocą powiązanych haseł wyszukiwania lub identyfikując podobne urządzenie o tym samym przeznaczeniu i technologii. 3-literowy kod produktu oraz 7-cyfrowy numer regulacji mogą być pomocne w identyfikacji. Jeśli nie można ustalić klasyfikacji, można skorzystać z procedury 513(g) prowadzonej przez FDA.

Zatwierdzanie wyrobów IVD klasy I

Większość wyrobów IVD klasy I jest zwolniona z wymogów FDA dotyczących powiadomienia przed wprowadzeniem do obrotu (510k) oraz zatwierdzenia przed wprowadzeniem do obrotu (PMA).

Zatwierdzanie wyrobów IVD klasy II

Większość wyrobów IVD klasy II jest zatwierdzana w drodze procedury powiadomienia przed wprowadzeniem do obrotu lub 510(k). Zgłoszenie 510(k) to dokumentacja składana do FDA w celu wykazania, że wyroby diagnostyczne mające trafić do obrotu są co najmniej tak samo bezpieczne i skuteczne, czyli zasadniczo równoważne (Substantially Equivalent – SE), jak wyrób legalnie wprowadzony do obrotu. W przypadku wyrobów IVD ocena zgłoszenia 510(k) obejmuje analizę parametrów wydajności analitycznej nowego wyrobu w porównaniu z wyrobem odniesienia, w tym:

• Obciążenie błędem lub niedokładność nowego wyrobu
• Niedokładność pomiarowa nowego wyrobu
• Specyficzność i czułość analityczna

Producent przeprowadza krok po kroku procedurę przygotowania i złożenia wniosku 510(k) oraz uiszcza opłatę uiszczaną na rzecz FDA. Jeżeli wyrobowi zostanie przyznany status zatwierdzonego w procesie weryfikacji 510(k), zgłaszający otrzymuje pismo SE, a wyrób zostaje wpisany do bazy danych FDA 510(k). Jeśli wykazano, że jest to wyrób IVD niskiego ryzyka niemający odpowiednika, może on zostać poddany weryfikacji i zaklasyfikowany do klasy I lub II w ramach procedury De-Novo submission.

Zatwierdzenie wyrobów IVD klasy III

Większość wyrobów klasy III podlega procedurze Pre-Market Approval (PMA), w ramach której wprowadzana na rynek technologia diagnostyczna nie może być uznana za równoważną z istniejącą technologią. Wniosek PMA składa się zgodnie z wytycznymi FDA i uiszcza się opłatę. Po zatwierdzeniu FDA wydaje pismo o zatwierdzeniu PMA i publikuje je w Internecie.

Niezależnie od klasy ryzyka wyrobu, zagraniczny producent musi wyznaczyć przedstawiciela będącego agentem w US, który będzie lokalnym punktem kontaktowym z US FDA.

Wymagania dotyczące oznakowania

Wyroby IVD podlegają dodatkowym wymaganiom dotyczącym oznakowania zgodnie z normą 21 CFR 809, podrozdział B, dotyczącą wyrobów do diagnostyki in vitro przeznaczonych do użytku ludzkiego. Zanim producent uzyska pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego dla wyrobu IVD, musi go oznakować zgodnie z przepisami.

Po uzyskaniu wymaganej zgody, przyznaniu statusu lub zatwierdzeniu wyrobu IVD producent musi zarejestrować zakład i umieścić wyroby IVD w systemie FURLS. Producent musi uiszczać roczną opłatę w celu utrzymania rejestracji swojego zakładu.

Zatwierdzanie testów towarzyszących (CDx)

Wyrób do diagnostyki towarzyszącej IVD dostarcza informacji niezbędnych do bezpiecznego i skutecznego stosowania konkretnego produktu leczniczego. Diagnostyka towarzysząca (CDx) ułatwia stosowanie spersonalizowanych opcji leczenia u pacjentów z zaawansowanym nowotworem poprzez wskazanie zatwierdzonych przez FDA opcji leczenia, które mogą być odpowiednie w zależności od unikalnych czynników rozwoju ich nowotworu. US FDA stosuje podejście oparte na analizie ryzyka przy zatwierdzaniu diagnostyki towarzyszącej. Stopień ryzyka decyduje o tym, czy diagnostyka towarzysząca IVD wymaga procedury PMA, czy 510(k).

US FDA rozpatruje każdy wyrób CDx w kontekście odpowiedniego produktu leczniczego. Producenci CDx mogą wybrać jeden z następujących scenariuszy zgłaszania i zatwierdzania:

• Wyrób IVD został już zatwierdzony i jest legalnie wprowadzony do obrotu, a producent IVD zamierza dodać nowe wskazanie do stosowania jako CDx z lekiem lub produktem biologicznym. Producent musi złożyć dodatkowy wniosek przed wprowadzeniem do obrotu dotyczący nowego zamierzonego zastosowania.
• Zarówno CDx, jak i lek lub produkt biologiczny są nowatorskie, a CDx jest niezbędny do bezpiecznego i skutecznego stosowania produktu. CDx i produkt leczniczy powinny być opracowywane i zatwierdzane równocześnie.
• Jeśli US FDA uzna, że CDx jest niezbędny do bezpiecznego i skutecznego stosowania nowatorskiego produktu leczniczego, US FDA zazwyczaj nie udzieli zatwierdzenia, jeśli CDx nie zostanie zatwierdzony lub dopuszczony do tego wskazania.
• W przypadku nowego produktu biologicznego przeznaczonego do leczenia ciężkich/zagrażających życiu stanów lub produktów leczniczych, które zostały już zatwierdzone, US FDA może zatwierdzić produkt biologiczny bez zatwierdzenia lub dopuszczenia diagnostyki towarzyszącej.

Zaleca się, aby sponsorzy odpowiednio zaplanowali harmonogram prac klinicznych oraz składania wniosków przed wprowadzeniem do obrotu, ponieważ mogą oni zainicjować wczesne konsultacje z US FDA w celu ustalenia właściwej ścieżki regulacyjnej. FDA zamierza wydać zatwierdzenia dla CDx i produktu leczniczego jednocześnie.

W przypadku dalszych pytań i pomocy w uzyskiwaniu zatwierdzeń dla wyrobów IVD oraz diagnostyki towarzyszącej w USA, zapraszamy do umówienia się na rozmowę z naszymi ekspertami ds. regulacyjnych.

Bądź na bieżączie i dbaj o zgodność z przepisami!